Home

Zo, en toen zat het er weer op! Het gewone leven is al weer lang en breed begonnen, en is zo druk dat ik nu pas tijd heb om dit bericht af te maken. De weken in Afrika zijn voorbij gevlogen, maar wat was het heerlijk! Zo fijn om iedereen weer te zien, en ik ben erg blij met wat we allemaal hebben kunnen doen, al was het lang niet zoveel als ik wilde ..

De laatste dagen waren heel divers en erg leuk. Woensdagochtend op naar Leletu, waar we nog even heerlijk met alle kindjes gebadderd en gespeeld hebben. En toen iedereen daarna in diepe slaap was zijn we er stilletjes vandoor gegaan. Alleen het oudste jongetje was nog wakker, en zijn gehuil en geroep toen we weggingen ging door merg en been .. dus in de auto kwam er ook bij ons een klein traantje.

Liewe, lieuwe mense, ik vind het alweer tijd voor een nieuw bericht: een bedankbericht!

Baie dankie voor al het geld dat ik van zoveel lieve mensen heb gekregen, en waarvoor ik hier een goede bestemming mocht zoeken. Ik besefte me vandaag weer hoe bijzonder dat eigenlijk is, want met dat geld kan ik hier fijne en simpele dingen doen, dingen die bij ons zo vanzelfsprekend zijn. Toen de kinderen vanochtend aankwamen met de bus had 1 van de assistenten een briefje bij zich, geschreven in Xhosa. Ze heeft het door 1 van de leraressen laten vertalen en gaf het toen aan mij. Een briefje van de moeder van Busisiwe, waarmee we gister nieuwe schoenen zijn gaan kopen. Ze bedankte voor de nieuwe schoenen voor haar dochter, Busi is er heel blij mee want ze lopen heerlijk. Ik was helemaal ontroerd, zo’n kleine moeite, zo veel plezier!

Tijd voor een nieuw bericht!
Moest even teruglezen waar ik was gebleven, maar ben weer helemaal bij.

Het einde van vorige week was erg afwisselend, maar wel erg leuk.

Zo, weer tijd voor een nieuw verhaal.

Ik vind het best moeilijk om alles wat ik wil vertellen goed te verwoorden, maar ik ga mijn best doen.

Ik begin even met wat negatieve dingen, zodat ik dit hele verhaal wel lekker positief kan afsluiten. De afgelopen week heb ik ervaren dat de dingen er op Ithemba niet meer allemaal zo aan toe gaan als vorig jaar, en dat was voor mij best even een teleurstelling. Er zijn bezuinigingen aangekondigd door de organisatie waaronder Ithemba valt, PE Mental Health. De heftigste hiervan is het stoppen van het transport van de kinderen, per 1 april 2012. Dus alweer slecht nieuws, na het stoppen van de Be-More vrijwilligers. De sfeer op Ithemba is somber, de medewerkers zijn zichtbaar teleurgesteld, en stellen zich erg passief op. Op zich begrijpelijk, maar de kinderen zijn hier wel de dupe van, want er wordt weinig tot niets met ze ondernomen. Iets waar ik erg veel moeite mee heb.

Dag lieve allemaal,

veel te vertellen, dus tijd voor een nieuw bericht.

Na veel geregel voor het huren van de auto (en dus wennen aan het Zuid-Afrikaanse tempo) op maandag konden we dinsdag dan eindelijk echt op pad!

Dag lieve allemaal,

het is gelukt: ik ben er weer!
De reis was (veel te) lang en erg vermoeiend, met 2 keer vertraging, maar gelukkig stonden Peter en Daphne op het vliegveld al te wachten met de woorden: eindelijk ben je weer thuis!
Zo voelt het ook wel een beetje, alsof ik nooit ben weg geweest. Mijn spulletjes liggen weer in dezelfde kast, en ik slaap weer lekker in hetzelfde bed.

Dag lieve mensen,

allereerst: heel heel veel dank voor alle bijdragen die ik heb ontvangen. Kleine en grote bedragen, van vrienden en familie, en zelfs van mensen die ik helemaal niet ken. Echt geweldig! Ik ben er heel erg blij mee, en zal dan ook proberen om mijn weblog zo goed mogelijk bij te houden om zo te laten weten wat we ermee doen.

De belangrijkste reden om geld in te zamelen is dat de organisatie waarmee ik vorig jaar naar Ithemba ben gegaan, Be More, vlak na mijn terugkomst de samenwerking met het project heeft stopgezet. Er komt dus weinig tot geen geld meer uit Nederland om Ithemba te ondersteunen, en Ithemba heeft momenteel grote moeite met het openhouden van de deuren. Daarom zamel ik het geld ook in via mijn eigen rekening, en niet via de rekening van de organisatie.

Dag lieve skatties,

tijd voor mijn laatste bericht.
Ik ben weer veilig thuis- de reis ging prima, geen problemen zoals op de heenreis. En een ontzettend warm welkom op Schiphol, helemaal leuk! Marjon & René, Michelle, Renske & Eveline, en zelfs Bea nog even. Superlief dat jullie er waren!

Natuurlijk nog even een verslag van de laatste week Port Elizabeth. Het afscheid nemen begon woensdagavond met ons officiele afscheidsdiner. Er stond een lange tafel in de garage, waar uiteindelijk 34 borden op gingen. Toon en Jeanne hadden de garage versierd, en de tafel(s) neergezet. Rudis en ik hebben deze gedekt, onder strikte supervisie van Daphne over mooi servies en alledaags servies- en normaal bestek en sjiek bestek. Het was een beetje alsof ik oma hoorde .. Maar uiteindelijk was iedereen tevreden!

Lieve skatties,
 
het is zover, mijn laatste week is begonnen. Over een week zit ik weer gewoon bij jullie in alle regen, sneeuw, kou en weet ik wat nog meer...  
Maar zover is het nog net niet- het is gewoon maandag, dus weblog-dag. 

Eerst maar even over afgelopen weekend: Kaapstad was top! Echt een superleuke stad. En, waar ik al bang voor was, 3 dagen is echt te kort.

Dag lieve allemaal,
 
de tijd vliegt hier voorbij, maar dat heb ik volgens mij al eens eerder gezegd.. Over twee weken ben ik al weer thuis .. getverdemme!
Maar niet teveel over nadenken, voor die tijd staat er nog een heleboel leuks op het programma.
 
Woensdagavond vertrekken we voor 4 dagen naar Kaapstad. We komen dan donderdagochtend vroeg aan en dan hebben we 3 dagen om alle Kaapstadse-hoogtepunten te bekijken. Zondagochtend gaan we dan met de dagbus weer terug.  Peter zijn zus woont in Kaapstad, en we mogen bij haar logeren. En haar man in tourguide- dus die gaat ons alles laten zien. Dus dat gaat vast helemaal goed komen! En zondag op de terugweg pakken we dan nog even de prachtige garden-route mee.
 
En dan is het zondagavond, en begint echt mijn laatste week..

Tijd voor foto's.
Hopelijk lukt het nu wel ..

En even een snelle update: dokter!
Doktersbezoek ging echt hartstikke goed, ze heeft geen kik gegeven. We zijn direct vertrokken toen ze op school kwam, we waren dus mooi op tijd en hoefden maar drie kwartier te wachten. De dokter was heel aardig, en superlief voor mijn vriendinnetje. Stelde haar op haar gemak, nam alle tijd voor haar. Ze durfde niet het trappetje voor de behandelbank op, dus ze mocht gewoon op de stoel gaan zitten. Hij heeft besloten om niet te snijden, maar te behandelen met anti-biotica en zalf. Het risico op infectie is te groot, omdat we niet precies weten hoe het er thuis uit ziet. Dus dat betekend dat ik 2 keer per dag haar pillen naar binnen moet zien te krijgen .. jippie! De eerste keren was totaal geen succes, maar inmiddels heb ik de truc gevonden: gecrunced in de yoghurt. Dus wordt ze nu ontzettend verwend, 2 keer per dag yoghurt. Maar goed, we'll do what it takes!

Dag lieve skatties,
 
dit weekend een rustig weekend, althans, geen weblog-waardige verhalen. Dus alle tijd voor een uitgebreid Ithema verhaal. Een dagje Ithemba ziet er ongeveer als volgt uit:
 
8.30-9.30 Alle kinderen komen aan. Er rijden 2 bussen, een grote en een kleine en die laatste rijdt twee rondes. De kinderen komen dus in drie etappes aan. In dit uur kun je ook prima met de kinderen die als eerste komen even 1 op 1 een spelletje doen, of in een klein groepje.

Dag lieve mensen,
 
tijd voor een nieuw verhaal. Wilde ik eigenlijk morgen gaan doen, maar ik was even vergeten dat ik morgen een braai heb. Een barbeque zeg maar .. Er zitten bij Ithemba ook twee duitse vrijwilligers, en zij viereneen feestje vanwege bezoek uit Duitsland. Dus ik ben benieuwd ..
 
Ik heb een roerig weekend achter de rug. Vrijdag hebben we medevrijwilliger Bea uitgezwaaid op het vliegveld. Echt zo vreemd ..het voelt echt alsof we hier pas net waren. En dat betekend dus ook dat ik alweer over de helft van mijn verblijf hier ben. Plus dat ik het echt supergoed met Bea kan vinden, dus ik mis haar nu al..

Dag lieve allemaal,
 
eindelijk even tijd gevonden om achter de laptop te kruipen.
Allereerst allemaal erorm bedankt voor alle leuke reacties. Het is zo leuk om in te loggen en alle berichtjes te lezen, echt super!
 
En dan René, eindelijk denk ik eraan om antwoord te geven op  je vraag. Ik zal eerst even de vraag herhalen, wel zo netjes voor de rest van de kijkers .. De vraag was: wat voor taal spreken we met de kinderen?

Dag lieve allemaal,
 
tijd voor een nieuw verhaal..
We zijn vrijdag lekker luxe begonnen, liggend op een stretcher op het zonneterrein van het zwembad. Echt vakantie!
 
En toen zaterdagochtend vroeg uit de veren voor het weekend op de boerderij. Na een rit van ruim 4 uur, gelukkig met airco- maar toch, kwamen we aan bij de oma van onze reisleidster. Zij had voor ons een heerlijke lunch gemaakt. Daarna kregen we een uitgebreide rondleiding over de boerderij, we begonnen bij de babystruisvogeltjes en gingen langzaam naar steeds grotere.Daarna gingen we naar een ander stuk land, mochten we kiezen hoe we daar heen wilden rijden, in de bus of achter in een bakkie. Wij kozen natuurlijk voor het bakkie, een soort pick-up truck. Met z’n zessen achterin, met de wind door onze haren! Helemaal leuk! En we trokken flink de aandacht: zes blanken achterin een bakkie, dwars door een klein Afrikaans dorp.